Mam, het is nog donker !

"Ik mopper wat, maar doe dit niet erg overtuigend, omdat ik best besef dat ik precies hetzelfde reageer wanneer ik net wakker word"

Mam, het is nog donker !

Langzaam aan wordt het weer winter. Dat we amper een zomer gehad hebben, daar heb ik me al lang bij neergelegd. En met het feit dat het zo af toe al goed koud kan zijn daar kan ik ook best mee leven. Ik vind het best leuk om weer mijn winterkleren aan te kunnen trekken, weer eens wat anders dan wat ik de afgelopen maanden aan had.

Maar waar ik wel veel moeite mee heb is het feit dat het nog donker is wanneer ik 's ochtends mijn bed uit moet. Nu ben ik al geen liefhebber van opstaan in zijn algemeenheid en in het bijzonder op een moment dat ik niet uit mezelf wakker ben geworden. Ik vind het vreselijk om wakker te worden van de wekker.
Maar ja, een school die er rekening mee houdt dat ik moeilijk uit mijn bed kan komen 's ochtends heb ik nog niet gevonden, dus welke keuze heb ik ? Er moeten vier kinderen geholpen worden met aankleden, ontbijten en naar school gaan en dus sta ik na wat verzuchtingen toch steeds weer om kwart voor zeven naast mijn bed.

Nog chagrijnig van het moeten opstaan schuifel ik de kamer van de oudste in om hem wakker te maken. Boven de deken uit steekt enkel een plukje haar. Wanneer ik de deken wat omlaag probeer te halen stuit ik op weerstand en een hoop gegrom. Ik mopper wat, maar doe dit niet erg overtuigend, omdat ik best besef dat ik precies hetzelfde reageer wanneer ik net wakker word. Traditiegetrouw schuif ik het rolgordijn omhoog. Een paar weken geleden zorgde dit nog voor een flinke lichtstraal in de kamer, hetgeen toch bijdroeg aan het proces van het wakker worden. Maar nu wordt de kamer niets lichter door het open raam en moet ik voor het eerst mijn toevlucht zoeken tot kunst licht om mijn zoon te stimuleren toch echt wakker te worden. Geïrriteerd kijkt hij mij aan en roept verwijtend: "Mam, het is nog donker", als of ik persoonlijk de aarde dat zetje heb gegeven waardoor wij nu weer moeten wennen aan langere nachten en kou en regen.

Ik neem hem in vertrouwen en vertel hem dat ik ook iedere ochtend moeite heb met uit bed komen en dat ik het ook maar niets vindt wanneer het nog donker is. Ik verwacht een "waarom blijf je dan niet in bed, dan kan ik ook slapen" van mij puber in de dop, maar nee hij weet mij te verassen door mij begripvol aan te kijken en te verklaren dat het voor mij natuurlijk nog lastiger is om uit bed te komen wanneer het donker is. Verbaast kijk ik hem aan en vraag hem waarom hij dat denkt.

"Ach mam" is zijn reactie" jij ziet zo slecht zonder bril en als je dan 's ochtends je bril niet op hebt en het is nog donker ook, dan moet het wel heel moeilijk zijn om nog iets te zien en op te staan"

Marjolein Spijpers



cs-gy-3d-234x16



"Ik mopper wat, maar doe dit niet erg overtuigend, omdat ik best besef dat ik precies hetzelfde reageer wanneer ik net wakker word"
Auteursrechten nadrukkelijk voorbehouden