Leren lezen

"Nu begint mijn dochtertje in deze letterbrij dus langzaamaan steeds meer woorden te herkennen. Wat moet dat geweldig zijn om op straat plotseling allerlei woorden te kunnen lezen."

Leren lezen

Onze dochter leert lezen. Eigenlijk zou ze hier gezien haar leeftijd pas volgende jaar aan toe zijn, maar daar trekt ons meisje zich niets van aan. Ze wil het en wel nu en dus gebeurt het. De school gaf eerst nog wat tegengas, maar ondertussen hebben ze ingezien dat onze dochter briljant is (OK, dat misschien ook weer niet, maar als ouder mag je toch best een beetje trots zijn? ) en dus krijgt ze alle ruimte om dat te leren wat ze zo graag wil leren, namelijk lezen, schrijven en rekenen.

Voor een volwassene is lezen iets dat bijna vanzelf gaat. Laat je oog op een stuk tekst vallen en de woorden springen naar voren. Zelfs wanneer de letters door elkaar gegooid worden kunnen we een tekst nog vrij gemakkelijk lezen als de eerste en laatste letter maar op de goede plaats blijven staan.

Maar hoe moet dat zijn voor een kind wat nog niet kan lezen? Wij kunnen ons hier een beetje een voorstelling van maken door naar een Arabische of Chinese tekst te kijken.
En nu begint mijn dochtertje in deze letterbrij dus langzaamaan steeds meer woorden te herkennen. Wat moet dat geweldig zijn om op straat plotseling allerlei woorden te kunnen lezen, de koppen in mamma's krant te kunnen lezen en steeds meer grip te krijgen op de geschreven wereld. En wat was mijn meisje trots toen ze haar eerste boekje uit had. "Wel zeventien bladzijde, mam", liet ze mij trots zien. En ik keek naar haar over de rand van mijn 678 bladzijden tellende boek en wist van wie ze deze liefde voor het geschreven woord had.

Het is haar ook wel met de paplepel ingegeven. Al met een half jaartje werd het boekje lezen een vast ritueel. En nog steeds gaat er geen dag voorbij dat we niet een of twee verhaaltjes lezen. Het liefst voor het slapen gaan of 's middags lekker op schoot na een vermoeiende dag op school. Ik geniet enorm van dat voorlezen.

De laatste tijd komt het alleen steeds vaker voor dat ik niet voorlees, maar dat ik voorgelezen wordt, door mijn kleine grote meisje.
En dan geniet ik des te meer want o, wat ben ik dan trots.



Mireille van de Wege


cs-gy-3d-234x16



"Nu begint mijn dochtertje in deze letterbrij dus langzaamaan steeds meer woorden te herkennen. Wat moet dat geweldig zijn om op straat plotseling allerlei woorden te kunnen lezen."
Auteursrechten nadrukkelijk voorbehouden