Playmobil en Lego

"Ik prijs mezelf maar rijk, wanneer het in ieder geval lukt de ridders gescheiden te houden van de elfjes."

Playmobil en Lego

Mijn dochter en zoon zijn echte playmobil-fans. Ze hebben de playmobil-gids van vorig jaar letterlijk stukgelezen en hebben allebei in de afgelopen jaren een indrukwekkende collectie bij elkaar gespaard. Waarbij ik moet zeggen dat ik er toch voor pas om het geld uit te geven dat de grote playmobil dozen kosten. Het ziekenhuis, vliegveld of ridderkasteel vindt je bij ons niet. En daar heb ik geen spijt van want juist al die samengevoegde kleine en wat grotere ridderdoosjes vormen juist zo'n onuitputtelijke bron aan fantasie.

Mijn zoon heeft zich, zoals een echte man betaamt (vindt hij zelf) vooral gespecialiseerd in de ridders en piraten. Dochterlief is heel blij met ieder playmobildoosje waar ze een beestje in aantreft. Haar dierencollectie bestaan onderhand dan ook uit poezen, paarden, honden, geiten, kippen, konijnen, pauwen, papegaaien, olifanten, pandaberen, giraffen, apen en vast nog een paar dieren die ik nu even vergeet. En daarnaast heeft ze ook een zwak voor efjes

Ik zie hoe ze er van genieten, hoe het hun fantasie prikkelt en hoe ze helemaal op kunnen gaan in hun spel. En toch maakt het me onrustig. Vooral wanneer een nieuwe doos open gaat en ik al die zakjes met kleine attributen zie. Want oh, wat een hoop onmogelijk kleine frutseltjes krijg je bij Playmobil.

En als zuinige moeder zie ik het als mijn taak om te zorgen dat alles compleet blijft. Graag zou ik zien dat aan het eind van het spelen alles weer terug gaat in zijn oorspronkelijke doosje, zodat we goed kunnen zien of alles nog compleet is. Gekkenwerk, ontdek je al snel als je kinderen eenmaal wat verschillende playmobil-doosjes hebben. En dus heb ik ze met pijn in mijn hart, allebei een grote opbergbox gegeven om alles in te stoppen en prijs ik mezelf maar rijk, wanneer het in ieder geval lukt de ridders gescheiden te houden van de elfjes.

Een beetje het zelfde probleem heb ik ook met de lego-collectie van mijn zoontje. Prachtige dingen heeft hij, die ik graag samen met hem in elkaar zet. Tot dan gaat alles goed. Maar dan ontstaat het probleem voor mij. Dan wil hij hetgeen hij gebouwd heeft namelijk bij zijn andere spullen zetten (waar ik niets op tegen heb) en dan gaat hij.... transformeren (een term die hij er zelf consequent voor gebruikt). Met lede ogen moet ik toezien hoe die prachtige auto en dat prachtige vliegtuig, samen gevoegd worden tot een enorm gevaarte dat van alles kan volgens mijn zoon. En ik weet dat het goed is en dat wat hij doet een stuk creatiever is dan het nabouwen uit een boekje wat we samen doen. Maar toch, ergens steekt het bij mij. Want alles raakt door elkaar en dat frustreert me enorm

Het waarom van deze vreemde tik van mij is mij eigenlijk niet duidelijk. Wie wel eens bij mij thuis komt, weet dat ik niet het meest ordelijke type ben en dat ik mij echt niet stoor aan wat rond slingerend speelgoed. Waarom moet de Lego en de Playmobil dan wel steeds op orde zijn? Ik heb geen flauw idee.

Of is het misschien toch mijn herkomst, want 'ons zeeuwen binne zunig' !

Beatrijs Devert



cs-gy-3d-234x16



"Ik prijs mezelf maar rijk, wanneer het in ieder geval lukt de ridders gescheiden te houden van de elfjes."
Auteursrechten nadrukkelijk voorbehouden