Storm

"Zeven kilometer fietsen in de plenzende regen leert je wel dat soms het maar beter is om er iets minder leuk uit te zien, als je op die manier een beetje droog en warm aan kunt komen."

Storm

Sinds mijn kinderen op de leeftijd zijn dat ze zelf naar school fietsen, houdt het weer mij erg bezig. Waar ik ze vroeger nog wel eens heel 'milieu-onbewust' in de auto kon zetten, is dat er nu niet meer bij. Oké, Britt laat zich nog wel eens overhalen wanneer ik begin over haar regenpak aandoen, sjaals, mutsen en andere zaken waar je je als achtste-groeper echt niet in wilt vertonen op school. Al zuchtend stemt ze er dan toch maar mee in dat ik haar afzet. Maar wel om de hoek, graag. Want het is niet cool wanneer je elf jaar bent en je wordt door je moeder naar school gebracht.

Waar deze gedachte vandaan komt snap ik overigens niet zo goed, want als ik dan weg rij - langs de school want dat kan niet anders - zie ik klasgenoten wel gewoon voor de deur uitstappen. Maar goed, ik mag al blij zijn dat ik even heb mogen rijden, zodat ik niet 's middags een hele verhandeling hoef te horen over hoe koud het was op school met die natte broek en hoe zwaar het fietsen was. Wanneer ik hier tegen inbreng dat het toch haar keuze was om op de fiets te gaan, dat ik haar best even had willen brengen, kijk ze me boos aan en zucht diep. Alsof ik er wat aan kan doen dat het herfst is.

Sven heeft gelukkig niet zo'n afkeer van regenpakken, mutsen en sjaals. Hij is door ervaring wijzer geworden. Zeven kilometer fietsen in de plenzende regen leert je wel dat soms het maar beter is om er iets minder aantrekkelijk uit te zien, als je op die manier een beetje droog en warm aan kunt komen. En zoals hij Britt ook fijntjes heeft uitgelegd: "een kletsnatte spijkerbroek is misschien wel koel, maar niet erg cool"
Maar in zijn afkeer van gebracht worden is hij nog tien keer stelliger dan Britt. Op de middelbare school doe je dat niet. Punt. Tenminste, dat zegt Sven. En tegenspreken kan ik het niet, want ik mag hem nooit wegbrengen en zie dus ook niet of anderen wel eens weg gebracht mogen worden.

En dus sprong hij ook vanochtend op zijn fiets bij windkracht 8. Nog even probeerde ik het, maar nee, er was geen praten over. Hij ging 'gewoon' op de fiets.
Tien minuten geleden belde hij, ruim een kwartier te laat op school. Of ik hem misschien, heel misschien toch vanmiddag kon komen ophalen. Het viel toch wel erg tegen en zijn fiets was ook een 'beetje stuk', want er was een meisje tegen hem opgewaaid.
Na anderhalf jaar mag ik hem dus voor het eerst van school gaan halen.

Hij staat om de hoek, zodat niemand het zal zien.

Brigitte, moeder van Britt en Sven


cs-gy-3d-234x16



"Zeven kilometer fietsen in de plenzende regen leert je wel dat soms het maar beter is om er iets minder leuk uit te zien, als je op die manier een beetje droog en warm aan kunt komen."
Auteursrechten nadrukkelijk voorbehouden