Mama, ik moet plassen !

"De enkele keer dat ik haar met haar blote billetjes op de po kreeg verliep het precies het zelfde en stonden we samen na afloop te kijken naar een po met voor mij onzichtbare plas.
Maar ja, wat wil je ook, we drinken ook de hele dag onzichtbare kopjes thee, met onzichtbare koekjes."

Mama, ik moet plassen!

Eerlijk is eerlijk, we waren al een paar weken een beetje bezig met het stimuleren van het zindelijk worden van onze jongste telg. Maar een serieuze poging tot zindelijk worden zou ik het zeker niet durven noemen. Ik bracht het wel eens ter sprake bij het verschonen van een luier of wanneer ik zelf of haar broer of zus op de wc zat. En ons kleine meisje deed hier niet veel mee. Zo af en toe ging ze bij de wc staan en riep dan "pssst, plas gedaan" en dat was het. De enkele keer dat ik haar met haar blote billetjes op de po kreeg verliep het precies het zelfde en stonden we samen na afloop te kijken naar een po met voor mij onzichtbare plas.
Maar ja, wat wil je ook, we drinken ook de hele dag onzichtbare kopjes thee, met onzichtbare koekjes.

We gingen er dan ook vanuit dat die luier nog wel een tijdje aan zou blijven. Maar een paar dagen geleden bracht dochterlief hier verandering in. Ze zat in het badje in de tuin, met grote broer en grote zus. Plotseling stond ze op, keek mij benauwd aan en vertelde dat ze moest poepen. Ik wist niet hoe snel ik de po moest halen. En daar zal mevrouw, poedeltje naakt, midden in de tuin op de po. Ze keek zeer serieus en deed een grote plas. Wat verbaast keek ze naar beneden. "poep komt niet, is plas"

De rest van de dag volgde er nog twee plassen op de po en uiteindelijk kwam toch ook de aangekondigde poep, netjes in de po. Trost werd papa 's avonds ingelicht. Gelukkig was er nog een oud, klein onderbroekje van grote zus in huis, zodat deze meteen aankon.

Dat deze de volgende dag toch nat werd leidde tot verbazing en toch ook wat frustratie (bij ons kleine meisje, ik had niet anders verwacht). En dus besloot ze maar wat vaker op de po te gaan. Een besluit dat effect had, want de rest van de dag was ze droog. Maar omdat het poepen toch even mis ging, besloot ik haar wat voor te gaan lezen op de po zodat ze wat langer zou blijven zitten om te poepen.

En dat viel in goede aarde. Misschien wel een beetje te goed. Want, slim als ze is, ontdekte ons gewiekste meisje dat mama op deze manier op ieder moment van de dag was te bewegen tot voorlezen. Of mama nou aan het werk was, wasgoed aan het vouwen, spelletje aan het doen met haar broer of zus of eten koken, zodra er een plas aangekondigd werd liet mama alles vallen en las ze voor.

En zo lees ik een keer of acht per dag voor, op de meest onmogelijke momenten. En soms heb ik het gevoel dat ik een beetje in de maling genomen wordt. Op de vraag of ze klaar is, volgt namelijk standaard het antwoord: "nee, komt nog. Mama lezen? " (en dat laatste dan dus op zachte toon met een schuin gehouden hoofdje). En dus lees ik maar verder, want eerlijk is eerlijk er komt altijd wel een plas.

En ach, ik vind het eigenlijk wel een eerlijke deal, een verhaal voor een plas.

Sanne

cs-gy-3d-234x16



"De enkele keer dat ik haar met haar blote billetjes op de po kreeg verliep het precies het zelfde en stonden we samen na afloop te kijken naar een po met voor mij onzichtbare plas.
Maar ja, wat wil je ook, we drinken ook de hele dag onzichtbare kopjes thee, met onzichtbare koekjes."
Auteursrechten nadrukkelijk voorbehouden